Laatste Nieuws

Het imago van Tel Aviv versus de realiteit van Tel Aviv

De commissie Algemene Zaken van de Amsterdamse gemeenteraad kwam donderdag 15 oktober samen om het voorstel van de burgemeester tot samenwerking met Tel Aviv-Jaffa te bespreken.

“Zelfs zonder de vele mensenrechtenschendingen van Israël zijn de geschiedenis en het heden van Tel Aviv-Jaffa al genoeg reden om geen samenwerking met de stad aan te willen gaan”, zegt Sami Abou Shehade, voormalig raadslid van Tel Aviv-Jaffa. Abou Shehade was van 2010-2013 het enige Palestijnse raadslid, en momenteel is de Palestijnse stem in zijn geheel niet vertegenwoordigd in de gemeenteraad. Dit was ook het geval van 1950 tot 1993.

Tel Aviv krijgt regelmatig het stempel multicultureel te zijn, maar er is sprake van segregatie van Palestijnse en joodse inwoners. De Israëlische Palestijnen zijn geconcentreerd in Jaffa, sociaal en economisch het zwakste gebied in Tel Aviv-Jaffa; 95 procent van de joodse Israëliërs wonen in Tel Aviv. Jaffa was voor 1948 de meest welvarende stad van Palestina. De sinaasappelen uit Jaffa zijn voor velen bekend, zelfs de Paus bestelde indertijd speciaal jaarlijks Jaffa sinaasappelen. Recent hebben joodse kolonisten zich gevestigd in een ‘nederzetting’ in de wijk Ajami in Jaffa. Officieel wordt het een gesloten project genoemd voor de joodse nationalistische religieuze gemeenschap.

Aan Palestijnse kinderen mag op school niet geleerd worden dat zij Palestijn zijn, zij zijn Arabische Israëliërs, aldus het beleid. De Balad-partij waar Abou Shehade lid van is, wordt gezien als radicaal omdat zij “gelijke rechten voor alle burgers” verkondigt.

De protesten op dit moment in Israël en de bezette Palestijnse gebieden beperkt zich niet tot de Westelijke Jordaanoever (inclusief Oost-Jeruzalem) en Gaza. Ook in Jaffa is door joodse burgers geprobeerd de Hassan Bek moskee in brand te steken. Palestijnse moslim vrouwen zijn bang om hun huizen te verlaten en naar hun werk te gaan omdat zij door het dragen van een hoofddoek makkelijk te identificeren zijn als moslim en er veel agressie jegens Palestijnen wordt geuit, aldus Abou Shehade.

Veel van de Palestijnen die in 1948 werden verdreven zijn gevlucht naar de Gazastrook, die al jaren lijdt onder een blokkade en Israelisch geweld. In de zomer van 2014 hebben meer dan 2.200 mensen de dood gevonden tijdens de 51 dagen durende aanval op het gebied dat zo groot is als twee keer het eiland Texel. Veel inwoners van Gaza zijn familieleden van de Palestijnen in Jaffa. De plannen voor de aanvallen werden in Tel Aviv, in het Ministerie van Defensie gemaakt. Amsterdam zou geen relatie moeten willen met een partner die constant betrokken is bij escalerend geweld, volgens Abou Shehade.

Er zijn vele redenen waarom Amsterdam geen verbintenis aan moet gaan met een stad waar institutionele discriminatie aan de orde van de dag is. De institutionele discriminatie van minderheden in Tel Aviv-Jaffa verschilt niet van die in de rest van Israël. Amsterdam voor Palestina, een coalitie van meer dan dertig organisaties en talrijke individuen die op verschillende manieren opkomen voor de rechten van de Palestijnen, vindt daarom dat de gemeente Amsterdam geen samenwerking aan kan gaan met Tel Aviv.

Zie ook: https://electronicintifada.net/content/jaffa-eminence-ethnic-cleansing/8088

 

Jaffa, moederstad van het ‘liberale’ Tel Aviv

Sami Abu Shehade, voorheen gemeenteraadslid van Tel Aviv, leidt een groep bezoekers door Jaffa. Hij vertelt over de etnische zuivering die in 1948 plaats vond en hoe de 3900  achtergebleven inwoners (van 120.000)  in het getto Ajami achter een hek met prikkeldraad verstoken bleven van voorzieningen als een moskee, een kerk of een school. “Wij worden tot vandaag als vijanden beschouwd. 50 procent van ons leeft onder de armoedegrens. We zijn met 20.000 Palestijnen vandaag en we hebben er geen huis bijgekregen. Integendeel: uitzettings- en verwoestingsorders verjagen ons uit onze buurt om plaats te maken voor rijke joden die onze huizen opkopen van de staat Israel. De vrije markt voltooit de verjaging van 1948. Het land is ons ontstolen in 1948 en de staat verkoopt onze huizen, ons land nu met grote winst. Dit lijkt normaal, maar alleen joden zijn betrokken bij het beleid van de stad en niet een Palestijn. Dit maakt onze gemeenschap, onze families kapot. Dit is erger dan geen vrijheid van mening hebben. Zonder woning kunnen we niet verder leven hier…”

Jaffa 27 september 2015

Andere steden gaan juist over tot een Boycot van Israel

Informatie over Tel Aviv, Israel en de bezetting/belegering.

“Het gaat langzaam aan de goede kant op”, verklaarde burgemeester van der Laan in Augustus. Hoe serieus kunnen we dit nemen.
De werkgroep ‘staat van beleg’prisoners7alray laat iets heel anders zien. Het gaat juist slechter dan ooit, een spiraal naar beneden, waar we geen goede vooruitzichten van mogen verwachten. Moet Amsterdam daar nou een samenwerkingsband mee aangaan?
De blokkade is niet opgeheven en iedereen binnen en buiten Gaza weet dat er weer een nieuwe aanval komt. Niet dit jaar, dan volgend jaar. De situatie op de Westelijke Jordaanoever verslechtert, wat in 2013 voorbode was van de militaire escalatie die geleid heeft tot massa-arrestaties in de West Bank en de vernietiging van Gaza en haar inwoners.

Parijs 13 augustus  “Feestelijke Tel Aviv-dag op zomerstrand aan de Seine”

De misdadige aanval op Gaza heeft nog geen jaar geleden enorm veel slachtoffers en schade gemaakt. Honderdduizenden kinderen hebben nog last van een post traumatisch stress syndroom en er is nog geen enkel gebouw hersteld. Maar ondanks deze oorlogsmisdaden en de protesten ertegen, zadelt het Parijze stadsbestuur haar bevolking ongewild op met een kritiekloze normalisering van Israels beleid, dat in feite gesanctioneerd dient te worden vanwege grove en talrijke schendingen van internationaal recht.
Wat bezielen de stadsbesturen van Parijs en Amsterdam dat ze haar burgers en landgenoten in zo’n doelbewuste vriendschapsrelatie met Israel willen brengen? Waarom staan donderdag 13 augustus in Parijs honderden agenten klaar om de verwachte protesten tegen het ‘feestelijke’ Tel Aviv strandje neer te slaan?
Zowel Frankrijk als Nederland hebben onlangs in een wetswijziging de mogelijkheid tot digitale staatscontrole aanzienlijk uitgebreid. De bewakingstechnologie mag dus weer uitgebreid worden. Is dat het project dat ze samen met Israel willen ontplooien? Tel Aviv is het ontwikkelcentrum van deze  technologieen, die dagelijks uitgetest worden voor o.a. de handhaving van een repressief bezettingssysteem en institutionele discriminatie. De bewaking van het Tel Aviv strand langs de Seine op 13 augustus zal indruk- zorgwekkend zijn. Ook in de Duitse hoofdstad, Berlijn, is gelobbyd voor een Tel Aviv-beachparty, en waren er zondag 29 augustus felle protesten.

Het stadsbestuur van Ramallah weigert een overeenkomst, die gelijktijdig ook een overeenkomst met een stad van de bezettingsmacht inhoudt.

De gemeente  Ramallah heeft bevestigd dat zij geen samenwerkings-, vriendschaps- of stedenbandovereenkomst tekent met welke stad dan ook in de wereld, als deze niet berust op het erkennen van de rechten van het Palestijnse volk, zoals die zijn vastgelegd door de internationale gemeenschap. Verder tekent de gemeente geen overeenkomsten waarbij een stad van de bezetter een derde partij is, of belangen parallel lopen met een gemeente behorende tot de bezetter als derde partij.

Burgemeester en wethouder van Amsterdam gaan toch naar Tel Aviv om de omstreden samenwerking te bespreken

Op 1 juli steunden de VVD, D66, PvdA en het CDA samen een meerderheid in de gemeenteraad, het aangepaste voorstel van de burgemeester, waarmee verder onderzoek naar het fel bekritiseerde samenwerkingsverband door kan gaan. In september zullen burgemeester van der Laan en wethouder Ollongren (o.a. Economie,  Kunst en Cultuur, Lokale Media) Tel Aviv bezoeken tijdens het DLD Tel Aviv Innovation Festival om deze omstreden plannen daar te bespreken.
D66 wilde zelfs meer: ook een bezoek van burgemeester van Tel Aviv (en Ramallah) in Amsterdam. Een motie daarover werd eveneens aangenomen.

Berichtgeving hierover in de landelijke media

Stedenband A’dam-Tel Aviv? Samenwerking? II  (Abu Pessoptimist 2 juli 2015)

De PvdA legt uit: We kunnen ook daten, we hoeven niet te trouwen (NRC 1 juli 2015)

Amsterdam gaat samenwerking met Tel Aviv en Ramallah verder onderzoeken (NRC 1 juli 2015)

‘Stedenband met Tel Aviv is een lakmoesproef’  Ingezonden brief van 28 deskundigen  (het Parool, 30 juni 2015)

Het heet geen ‘stedenband’ meer. Waarover gaat de raad op 1 juli 2015 dan wel stemmen?

Omdat burgemeester Van der Laan besefte dat er voor een stedenband geen draagvlak was, heeft hij een andere constructie bedacht om Amsterdam te verbinden aan Tel Aviv/Yafo, de stad die gebouwd is op de ruines van Jaffa.  Tot 1948 een bloeiende Palestijnse stad, waar racisme en institutionale discriminatie van de weinig overgebleven autochtonen (Palestijnen) gemeengoed is geworden.

Het nieuwe plan is om tijdens een werkbezoek aan Tel Aviv (en Ramallah) te onderzoeken hoe hetzelfde doel toch vormgegeven kan worden, in een ‘samenwerkingsverband’ in plaats van een stedenband. Maar Amsterdam zegt nog steeds NEE tegen wat voor band dan ook met Tel Aviv!